تبلیغات
جالبترین - مطالب درسا م

امروز:

آموزش زبان به کودکان ناشنوا به کمک یک ربات

آموزش زبان به کودکان ناشنوا به کمک یک ربات



به نقل از نیوزویک، این ربات حتی می‌تواند به کودکان ناشنوا کمک کند تا زبان مادری خود را یاد بگیرند.

 

این دستگاه که نمونه اولیه آن(RAVE) نامیده می‌شود، می‌تواند بر روی گهواره یک کودک شیرخوار آویزان شود و با تشخیص زمان یادگیری کودک، با وی ارتباط برقرار کند.

 

این یک ربات چاپ سه‌بعدی است که یک الگوریتم مبتنی بر اسکن‌های عصبی و حرارتی و یک صفحه نمایش کامپیوتری با یک "چهره رایانه‌ای"(آواتار) دارد که از زبان اشاره آمریکایی در یک سرعت معین و مشخص استفاده می‌کند.

 

تولید این محصول با کمک هزینه 1.1 میلیون دلاری از "بنیاد ملی علوم"(NSF) و همکاری "بنیاد ویلیام میرون کک"(W.M. Keck Foundation) به مدت سه سال به طول انجامید.

 

 نتایج اولیه نشان می‌دهد که این ربات می‌تواند توجه کودکان را هر بار به مدت شش دقیقه به خود جلب کند.

 

نوزادانی که تنها شش تا هشت ماه دارند، پس از چند دقیقه در طول این کار با یک ریتم همراه با زبان اشاره شروع به حرکت می‌کنند. همگام شدن با این ریتم نشان می‌دهد که یک کودک برخی از پایه‌های مهم هر زبان، مانند صداها و یا سایر واحدهای اساسی یک زبان را تشخیص داده و یاد گرفته است.

 

این ربات می‌تواند به پدران و مادرانی که کودکان کم‌شنوا یا ناشنوای مادرزاد دارند، کمک زیادی بکند.

 

محققان این پژوهش، این ربات را در تاریخ 24 اکتبر در کمیته بنیاد ملی علوم ارائه خواهند کرد و قصد دارند تا این فناوری را در یک سال آینده باز هم ارتقا دهند.

 


نوشته شده در : چهارشنبه 10 آبان 1396  توسط : درسا م.    نظرات() .

ارائه نظریه‌ای تازه درباره نحوه شکل‌گیری سیارات



ارائه نظریه‌ای تازه درباره نحوه شکل‌گیری سیارات


به نقل از فیز، پاسخ به این سوال اساسی که منشا تشکیل سیارات دقیقا چه چیزی است همواره برای دانشمندان به صورت یک چالش جدی مطرح بوده است.

 

تیمی از محققان بین‌المللی در دانشگاه "اکستر"(Exeter) یک بینش تازه در زمینه یکی از نظریه‌های معتبر شکل‌گیری سیارات ارائه داده اند.

 

روند زندگی یک ستاره جوان با انتشار حجم زیادی از غبار و گاز به محیط پیرامون آن آغاز می‌شود و محققان معتقدند غبارها در مدارهای نزدیک ستاره سیارات سنگی و گازها در مدارهای دور سیارات گازی را تشیل می‌دهند.

 

با این حال، دانشمندان هنوز به دنبال درک کامل از چگونگی تشکیل این تشکیلات برای تشکیل سیارک‌ها هستند.

 

محققان در تحقیقات خود با استفاده از تلسکوپ‌های قدرتمند به رصد ستاره جوان و گرم "اوریونیس وی1247"( V1247 Orionis) پرداخته‌اند که حجم وسیعی از گاز و غبار در مدار آن دیده می‌شود.

 

تیم تحقیقاتی در بررسی‌های خود موفق شدند یک عکس باکیفیت از این ستاره تهیه کنند که در آن دو بخش به وضوح دیده می‌شود. یک حلقه مرکزی که با رنگ درخشان مشخص شده و یک ساختار نیمه شفاف در اطراف آن.

 

به نظر می‌رسد منطقه تاریک بین حلقه مرکزی و هلال خارجی به خاطر وجود یک سیاره باشد که در حال حرکت در این قوس است.

 

زمانی که این سیاره در مدار خود حرکت می‌کند مناطق پرفشاری در دو طرف مسیر حرکت خود بر جای می‌گذارد که سبب می‌شود سیاره دیگری در اطراف آن تشکیل نشود.

 

پروفسور "کراوس"(Kraus) محقق ارشد این تحقیق گفت: تفکیک تصویری که با استفاده از تلسکوپ "آلما" به ست آمده ما را قادر می‌سازد که برای اولین بار ساختار پیچیده‌ای از این گرداب‌های فضایی را مشاهده کنیم و مطمئن شویم که حجم زیادی از سیارک‌های احتمالی در محل‌های خود قرار ندارند و احتمالا بوسیله ستاره مرکزی خود بلعیده شده‌اند.

 

نتایج به دست امده نشان می‌هند که شبیه‌سازی‌های کامپیوتری روند قرارگیری غبارهای کهکشانی را به درستی پیش‌بینی کرده‌اند و حجم بسیار زیادی از سیارک‌ها قبل از آنکه بتوانند به حد و اندازه‌های زمین و دیگر سیارات سنگی منظومه شمسی برسند، به درون ستاره مرکزی کشانده می‌شوند و نابود می‌شوند.

 

پیش از این نمونه‌ واقعی از این پدیده دیده نشده است اما این ستاره میزبان ثابت کرده است که شبیه‌سازی‌ها بسیار به واقعیت نزدیک بوده‌اند.

 

نتایج این تحقیق در ژورنال علمی Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.


نوشته شده در : چهارشنبه 10 آبان 1396  توسط : درسا م.    نظرات() .

کشف ستاره‌ خورشیدمانندکه سیاره‌های خودرا می‌خورد

کشف ستاره‌ خورشیدمانندکه سیاره‌های خودرا می‌خورد




 آنالیز اغتشاش شیمیایی این ستاره نشان می دهد که این سیستم ستاره ای خورشید مانند معادل 15 زمین، سیاره سنگی بلعیده است.

 

دیوید هوگ رییس داده های ستاره شناسی در مرکز اختر فیزیک موسسه فلاترون در یک بیانیه خبری اعلام کرد: حتی اگر خورشید ما کل منظومه شمسی را بخورد، بازهم به بی قاعدگی که در این ستاره مشاهده می کنیم نزدیک نخواهد شد.

 


محققان این ستاره سیاره خور را Kronos نامیدند که اشاره ای است به لغت یونانی'تیتان' به معنی کسی که تمام بچه های خود را بعد از تولد می خورد.

 

این ستاره توسط 'سمیونگ اوه' کارشناس اختر فیزیک در دانشگاه پرینستون کشف شد؛ هر چند وی قرار نبود یک ستاره سیاره خور را کشف کند.

 

به واقع، او برای مطالعه زوج های ستاره ای که در امتداد مسیرهای مشابه و با سرعت مشابه حرکت می کنند در حال استفاده از مشاهدات فضاپیمای Gaia سازمان فضایی اروپا بود.

 

Kronos برخلاف خواهر ستاره ای خود Krios، دارای غلظت های بالایی از آهن، سیلیکون، منیزیم و لیتیوم بود؛ عناصری که تشکیل دهنده سیاره های صخره ای هستند.

 

ستاره شناسان به دلیل فلزات سنگینی که در لایه های خارجی Kronos یافت می شود، بر این باورند که این ستاره سیاره های سنگی را بیش از یک میلیارد سال بعد از تولدش، خورده است.

 

این یافته می تواند به ستاره شناسان در درک بهتر چگونگی تحول سیستم های ستاره ای در طول زمان کمک کند.


نوشته شده در : چهارشنبه 10 آبان 1396  توسط : درسا م.    نظرات() .

ارتباط گرما و خشکسالی ناشی از «ال نینو» و افزایش دی اکسید کربن

ارتباط گرما و خشکسالی ناشی از «ال نینو» و افزایش دی اکسید کربن



دانشمندان دریافته اند تاثیر گرما و خشکسالی مرتبط با ال نینو ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ ، مسئول بزرگ ترین میزان افزایش سالانه دی اکسیدکربن جو در حداقل ۲۰۰۰ سال پیش بوده است. 

 ال نینو یک الگوی هشدار دهنده چرخه ای ناشی از جریان اقیانوس آرام است که می تواند بر آب و هوای کل جهان تاثیر گذارد و عمدتا در مناطق استوایی آمریکای جنوبی، آفریقا و اندونزی اتفاق می افتد.

 

یافته های این مطالعه، مبتنی بر بررسی و تحلیل ۲۸ ماه اول داده های بدست آمده از ماهواره OCO-۲ ناسا است.

 

«جونی لیو» سرپرست تیم تحقیق، در این باره می گوید: این سه منطقه استوایی ۲.۵ گیگاتن (یک میلیارد تن) کربن بیشتری در مقایسه با سال ۲۰۱۱ در جو منتشر کردند.

 

وی در ادامه می افزاید: داده های OCO-۲ به ما اجازه داد تا نحوه تبادل خالص کربن بین زمین و جو در مناطق خاص در طول سال های ال نینیو را تعیین کنیم.

 

در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، طبق گزارش OCO-۲ میزان دی اکسیدکربن جو افزایش یافته که ۵۰ درصد بیشتر از میانگین افزایش مشاهده شده در سال های اخیر قبل از این مطالعه است.

 

این افزایش حدود سه بخش به ازای هر میلیون دی اکسیدکربن در سال یا ۶.۳ گیگاتن کربن بود. در سال های اخیر، میانگین افزایش سالانه نزدیک به دو بخش در هر میلیون دی اکسیدکربن در سال، یا ۴ گیگاتن کربن، بود.

 

یافته های این تحقیق بیانگر این مطلب است که اگر در آینده اقلیم کره زمین خشکسالی های بیشتر یا طولانی تری را به همراه داشته باشد، همانگونه که ال نینو اخیر به همراه داشت، ممکن است دی اکسید کربن بیشتری در جو باقی مانده و در نتیجه منجر به گرم شدن بیشتر کره زمین شود.


نوشته شده در : چهارشنبه 10 آبان 1396  توسط : درسا م.    نظرات() .